Ey Milletim: Yıkın Heykellerimi
Ey Milletim,
Ben MUSTAFA KEMAL’im…
Çağın gerisinde kaldıysa düşüncelerim,
Hala “en hakiki mürÅŸit” deÄŸilse ilim,
Kurusun damağım dilim.
Özür dilerim…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın diktiğiniz heykellerimi.
Özgürlük hala en yüce deÄŸer deÄŸilse eÄŸer…
“Prangalı kalsın” diyorsanız köleler
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın diktiÄŸiniz heykellerimi…
Yoksa “çaÄŸdaÅŸ medeniyet”in bir anlamı
Ortaçağa taşımak istiyorsanız zamanı
Baş tacı edebiliyorsanız
Sanatın içine tüküren adamı
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın diktiÄŸiniz heykellerimi…
Yetmediyse acısı şiddetin, savaşın
Anlamı kalmadıysa “Yurtta Sulh, Dünyada Barış”ın
EÄŸer varsa ödülü, silahlanmayla yarışın…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın diktiÄŸiniz heykellerimi…
Özlediyseniz fesi, peçeyi
Aydınlığa yeğliyorsanız karanlık geceyi
Hala medet umuyorsanız şıhtan, şeyhten, dervişten,
Şifa buluyorsanız, muskadan, üfürükçüden
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın diktiÄŸiniz heykellerimi…
Eşit olmasın diyorsanız kadınla erkek
Kara çarşafa girsin diyorsanız,
Yobazın gazabından ürkerek…
Diyorsanız ki, okumasın kadınımız, kızımız
Budur bizim alın yazımız…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın diktiÄŸiniz heykellerimi…
RAHAT BIRAKIN BENİ
Süleyman Apaydın


