Fenerbahçe ile Trabzonspor, 34. haftaya 79′ar puanla girdi ve ikili averajda sarı-lacivertli takımın üstünlüğü vardı. Fenerbahçe, Sivasspor’u deplasmanda mağlup ederek ve 18.  şampiyonluğunu ilan etti. 2005-2006 ve 2009-2010 sezonunda şampiyonlukları son hafta kaybeden Fenerbahçe,  bu kez aynı hataya düşmeyerek, mutlu sona ulaştı.

Fenerbahçe’nin 18. şampiyonluğunu yürekten kutluyoruz.

Fenerbahçe Lig Şampiyonlukları

Sezonlara Göre Fenerbahçe’de Gol Kralları

Fenerbahçe’nin yıllar itibariyle Teknik Direktörleri

2010- devam    Aykut Kocaman

2009-2010 sezonu   Christoph Daum

2008-2009 sezonu   Luis Aragones

2006-2008 sezonu   Arthur Antunes Coimbra Zico

2003-2006 sezonu   Christoph Daum

2002-2003 sezonu   Werner Lorant, Oğuz Çetin, Tamer Güney

2001-2002 sezonu   Werner Lorant

2000-2001 sezonu   Mustafa Denizli

1999-2000 sezonu   Rıdvan Dilmen, Zdenek Zeman, Turhan Sofuoğlu

1998-1999 sezonu   Joachim Löw, Cem Muratoğlu

1997-1998 sezonu   Otto Bariç

1996-1997 sezonu   Barroso Lazaroni, Todor Veselinoviç

1995-1996 sezonu   Alberto Parreira, Tomislav İviç

1993-1995 sezonu   Holger Osieck

1991-1993 sezonu   Joseph Venglos

1990-1991 sezonu   Guus Hiddink, Erol Togay, Tınaz Tırpan

1989-1990 sezonu   Ömer Kaner

1988-1990 sezonu   Todor Veselinoviç

1987-1988 sezonu   Birol Peker, Pal Csernai, Yılmaz Yücetürk

1986-1987 sezonu   Branko Stankoviç

1985-1986 sezonu   Kalman Meszoly

1984-1985 sezonu   Todor Veselinoviç

1982-1984 sezonu   Branko Stankoviç, Enver Katip

1980-1982 sezonu   Friedel Rausch

1979-1980 sezonu   Şükrü Ersoy

1978-1979 sezonu   Necdet Niş

1977-1978 sezonu   Tomislav Kaleperoviç

1976-1977 sezonu   Ilie Datcu, Nedim Günar

1975-1976 sezonu   Abdullah Gegic

1972-1975 sezonu   Waldir Pereira Didi, Necdet Niş

1971-1972 sezonu   Sabri Kiraz

1970-1971 sezonu   Constantin Teasca

1969-1970 sezonu   Trian Ionescu

1968-1969 sezonu   Fikret Kırcan, Basri Dirimlili

1967-1968 sezonu   Ignace Molnar

1966-1967 sezonu   Abdullah Gegic

1965-1966 sezonu   Selahattin Torkal, Necdet Erdem

1964-1965 sezonu   Oscar Old

1962-1964 sezonu   Miroslav Kokotoviç

1960-1962 sezonu   Lazslo Szekelly

1957-1960 sezonu   Ignace Molnar

1956-1957 sezonu   Lazslo Szekelly

1955-1956 sezonu   Fikret Arıcan

1953-1955 sezonu   Zarko Mihailoviç, Imrre Markos

1951-1953 sezonu   Lazslo Szekelly

1949-1951 sezonu   Pat Molloj, James Cormick

1948-1949 sezonu   Cihat Arman

1947-1948 sezonu   Miço Dimitropulos

1945-1947 sezonu   Fikret Arıcan

1941-1944 sezonu   John Prayer, Ignace Molnar

1939-1941 sezonu   Nemetz

1938-1939 sezonu   Jozsev Seveng

1935-1938 sezonu   James Alliot

1932-1935 sezonu   Jozsev Seveng

1929-1932 sezonu   Necmettin Çakar

Farklı Galibiyetler

15 Ekim 1960 Karşıyaka 1-7 Fenerbahçe

22 Aralık 1974 Fenerbahçe 7-1 Göztepe

07 Ekim 1984  Fenerbahçe 7-0 Denizlispor

26 Mart 1989  Eskişehirspor 2-7 Fenerbahçe

17 Mayıs 1992 Fenerbahçe 8-4 Gaziantepspor

06 Aralık 1992 Fenerbahçe 7-1 Karşıyaka

01 Mayıs 1994 Fenerbahçe 8-1 Samsunspor

20 Kasım 1994 Fenerbahçe 8-1 Kayserispor

25 Mayıs 1997 Fenerbahçe 7-0 Denizlispor

14 Aralık 1997 Fenerbahçe 7-0 Şekerspor

06 Kasım 2002 Fenerbahçe 6-0 Galatasaray

17 Kasım 2002 Fenerbahçe 7-1 Bursaspor

23 Ağustos 2003 Fenerbahçe 7-1 Elazığspor

23 Ocak 2008 Alanyaspor 3-10 Fenerbahçe

14 Şubat 2009 Fenerbahçe 7-0 Hacettepe

Adını bile bilmediğin bir ilacı kullanmak gibi, derdin her neyse belki iyi gelir diye, sadece o an onun deva olduğuna inandığın için aldığın, bazen iyi bazen kötü sonuçlar doğuran parlak şişme bir balon gibi: nefesinin baş döndüren bütün gücüyle üflersin balona, şiştikçe sen övünürsün ‘ben şişiriyorum şu gücümün parlak büyüsüne bak’ diye, balon şişer şişer, sen üflersin o şişer, sen üflersin o şişer, unutursun içine boş hava dolduğunu, balon sen olursun sen balon… Sonra bir bakarsın patlayıverir balon, içinde sen olmadığını fark edersin, balonun senin olmadığını, nefesinin boşa gittiğini, hatta nefesinin de senin olmadığını işte bunun gibi bir şey. Yalan…

O parlak balonla oynarken mutlu olursun bazen, bazen üzülürsün bir türlü unutamazsın balonun şişme bir balon olduğunu, bazen başkalarını da ortak edersin yalanına onun da o şişme balonla oynamasına izin verirsin, o da mutlu olur ama balonu sen şişirmişsindir onun haberi yoktur bunun geçici bir mutluluk olduğundan belki haberi olsa hiç almayacak eline balonu, balonun sönüşünü ruhunda izlemek istemeyecek belki; ama ne balon ne de balonu şişiren sen ona bunun büyülü bir dünya olduğunu söylemeyeceksiniz, balonla oynama zamanı dolduğunda o belki sizden daha çok etkilenecektir ama siz de mutlu olmuş olacaksınız, zaten siz mutlu olun diye balonun şişmesine o da boş havalar üflemiştir ancak balonun ağzını ona siz açtığınızdan dolayı hem geçici mutluluğunuzun sahteliğine üzüleceksiniz hem de inandırmaya çalıştığınız çocuğun elinden balonunu aldığınıza…

İşte dünyamızda her şey şişme bir balon gibi gerçek olan hiçbir şey yok, gerçek olanlar var ama biz insanlar -21. Yüzyıl insanları- gerçek olanı simülasyon olana tercih etme eğilimindeyiz çünkü o, geçici de olsa daha parlak, daha görkemli ve bize inanmak istediklerimizin hazzını yaşatacak…

Yalan bizim için hayatlarımız gibi bir varmış bir yokmuş hikayesi, yalan olan hayatlarımız içerisinde yalan, oyun içinde oyun gibi…

KELEBEK ALBATROS

Caz müziğinin neden ve nasıl Amerika’da ortaya çıktığını ve bu kadar farklı türde müziğin nasıl bir araya geldiğini anlayabilmek için, Afrikalıların kölelik Amerika’sındaki yaşamlarına göz atmamız gerekir. Afrikalı köleler Amerika’ya getirildikleri zaman yanlarına müzik aletlerini almalarına izin verilmemişti. Ama onlar müzikal zevklerini ve geleneklerini yanlarına almışlardı. Afrikalıların yüzyıllar önce yaptığı bu hareket, Avrupa müziğinin neden Afrika kökenli Amerikalılar tarafından çalındığında daha farklı duyulduğunu biraz da olsa anlamamıza yardımcı olabilir. Örneğin bazı köleler Avrupa kökenli kilise müziklerini, yöresel müzikleri ve dans müziklerini kendi müzik zevk ve geleneklerine uyacak şekilde değiştirdiler. Onların çocukları da atalarının müzikteki bu davalarının peşinden gittiler. Böylelikle bu müziksel tercih nesilden nesile devam etti.

Kullanılan Enstrümanlar

İlk caz grupları enstrümanlarını nereden buluyorlardı peki? Avrupalı bandolar; trompet, trombon, klarnet, saksafon ve tubayı içeren orkestra modelini geliştirmişlerdi. 20. yüzyılın başında New Orleans’ta bando enstrümanları kullanan birçok siyah ve beyaz orkestra vardı. Bunlar parodiler, piknikler, danslar ve cenazeler için marşlar çalarlardı. Yenidünyaya köle sağlayan Afrika bölgesinin trompet, klarnet ve saksafonu anımsatan aletleri yoktu.

Cazın Türleri

Caz müziği 100 yılı aşkın tarihi içinde çok farklı alttürler geliştirmiştir. Günümüzde de sürekli değişik açılımlara doğru giden caz müzisyenleri türler arası geçişlere, kültürlerarası müzikal deneylere girişmektedir ancak ana hatları ile ve kronolojik olarak türleri ele almak istersek şöyle bir liste ile karşılaşırız:

• Swing
• Bebop
• Cool Caz
• Hard Bop
• Free Caz
• Caz Rock Fusion

Nasılda sertçe vuruyor dalgalar karaya,
Kurtulmak istercesine denizden,
Her şey tersine akıyor İzmir’de bugün.
Balıklar boğuluyor yuvalarında,
Şehir tersten ıslanıyor,
Ben gökyüzüne ağladıkça,
Ve sen gidiyorsun…
Ben ise kendimi ayak seslerinle öldürüyorum,
Kanla karışık ağlıyorum.
Bu ağladığım son’bahar,
Son kez bakıyorum yüzüne,
Zihnim fazlasıyla bulanık,
Sana bıraktığım kalbimi parça parça topluyorum yerlerden,
Dayanmak zor geliyor,
Hafif sağanak başlıyor İzmir’de.
Ve sen arkana bakmadan uzaklaşıyorsun,
Ben ise iki kelimeyi bir araya getirip ‘seni seviyorum’ diyemiyorum.

Sinem SAĞLAM

Gidiyorum evet.
Hem de arkamda koca bir sevda bırakarak,
Biliyorum..
Bana o karaya şiddetle vuran dalgalar kadar kızgınsın.
Seni,
Güven’i kıralan bu şehrin ıslak sokaklarında birbaşına bırakıyorum.

Olmuyor sevgili,
kırık bir sevda değildi ki,
kırk yıl hatrı olabilicek birşeydi.
Benim senden isteğim..
Sevgin terketmeme engel de olmuyor bak!
Bedenin de tutup kolumdan çekemiyor beni sana.
Durum ortada.

Dayanamıcaksın,
Onu da biliyorum.
Ama ucunda ölüm yok ya sevgili.
Alt tarafı sevda’nın sonuna geldik
Farkedemedin mi ?
Son buluşmamızda elimin soğukluğunu.
Gözlerimin yaşını,sesimdeki inceliği..

Dün gece konuştum ben İzmir’le,
Yarın dedim.
Yarın herşeye tersten başla
“Yağmur’un tersten aksın” dedim.
Aksın ki,
Hiç kimse görmesin
Benim giderken ağladığımı..
“Güne tersten başla” dedim.
Giderken hava karanlık olsun.
Olsun ki,
Gözden tez kaybolabileyim..
“Balıkları çek kavuğuna !”
Onlarda gidişime dayanamayıp
Yem etmesinler kendilerini balıkçının ağlarına…
Birtek “zaman” !
Zaman’ı geri alma İzmir.

Pardon sevgili,
Sen herşeyi mükemmel yaşarken ben hep eksiktim.
Ve şimdi ayrılık vakti bana dön deme.
Çünkü bedenim gittikçe ruhum sana yakınlaşır..

Zor zaman’ın,
En kolay işini benim yaptığımı sanıyorsun.
Ama kalmanın gitmekten daha kolay olduğunuda mı bilmiyorsun ?

Muhammed KARAMAN
Sinem SAĞLAM & Muhammed KARAMAN

Sevgili okuyucular hayaların yavaş yavaş güzeleşmeye başladıgı agaçların muhteşem bahar dallarına kavuştugu; beyaz ve pembe çiçeklerinin kalıcılıgının ne kadar az bir süre olsa da keyfi herşeye  deger…

Baharın  muhteşem görüntüsüyle bahar sarhoşu olmaya hazırlanırken. Mevsim geçişinin kurbanı olmayın malum mevsim geçişlerinin üzerimize etkileri olacaktır. işte  bahar yorgunlugla başa çıkabileceginiz uzmanlarımızın bizlere önerileri :

• Alkol sigara gibi maddellerden uzak durun
• Bol sıvı tüketin
• İsteksiz tavırlardan uzaklaşıp davet edildiğiniz yerlere gitmeye gayret gösterirseniz baharın yumuşak havası ve arkadaşlarınızla vakit geçirmeniz ruhsal yorgunluğunuzu atmanıza yardımcı olacaktır.
• Kıyafet seçimlerinizde renkli, bahara uygun ince giysiler tercih etmeye özen göstermeniz pozitif enerjinizin artmasına yardımcı olacaktır.
• Her zamanki saatinizde yatıp, her zamanki saatinizde uyanmaya çalışırsanız vücudunuzun biyoritmini korumuş olursunuz.
• Yapacağınız doğa yürüyüşleri kan dolaşımınızın hızlanmasına ve düzgün nefes alıp vermenize yardımcı olur.
• Hareket edin, bol bol güneşlenin, yürüyüş yapın.

MUTLU BAHARLAR

GES

Çocuklar kişilik gelişimi çok önemlidir der ve tebeşir ile tahtaya 1 yazar . bu kişilikdir der. 1 rakamının yanına 0 yazar buda beceri der toplam 10 olur yazısı. şimdi bir 0 daha yazar buda başarıdır der 100 olur. Şimdi istikrar anlayış terbiye der 0 daha yazar toplam 1000 olur. Ögretmen: bakın çocuklar, şimdi  1 rakamını siliyorum (1 rakamı kişilikti) geriye ne kaldı bir dolu sıfır .kişiligimiz gelişmedigi taktirde hiç bir becerimizin gelişmiyecegi anlatılmıştı. Ögrencilere kişilikli olmanın önemini çok güzel bir örnek ile anlatmıştı ögretmen… Bu ögretmenimiz ünlü bir siyasetçimizdir…

sevgiler

ges

Gözlerimi açasım yok sabaha…
Sensiz geçen her gecede katil şiirler,
Cümleler teker teker saplanır oldu yüreğime…
Yine sensiz çıktım deniz kenarına,

Kıyıya vuran yalnızlıkları topluyorum,
Sigaramı yakmak için bile çıkarmıyorum elimi cebimden,
Ciğerlerim greve girmiş sanki,
Zar zor nefes alıyorum,

Gecenin karanlığına karışan ruhum gittikçe uzaklaşıyor,
Aklım firarda,
Saçlarımı okşayan rüzgarla gitmek istiyorum bu şehirden,
İzmir idi tutkulu bakışlarımın görgü tanığı,

Ona sorun, anlatır aşkımı,
Hafiften bir yağmur yağdırır avuçlarınıza,
Denizindeki dalgayla tükürür hayata,
İsyan eder oda, dayanamaz…

Söz yaşlarımı döküyorum yine kalemime,
Ağlıyor kelimeler,
Ağlıyor şehir…

Sinem SAĞLAM

Sen de duyuyor musun şu inceden kesilen çığlıkları?
Papatya yapraklarına teslim edilen yarım kalmış hikayeleri
Cehennemden gelen seslere kulak vermeli şu erkekler
Yoksa kendi elleriyle kendilerini heykele dönüştürecekler
Nice zamandır bekledi kadınlar,sabrı çalarak Eyüp’ten
Çöllerde,dağ arkalarında,limanlarda ve vaad edilen yerlerde
Ama ne Kays çıka geldi oradan,ne Ferhat ne de bir adam
Yalnızca hüzün biriktirdiler tırnaklarına bağladıkları keselerinde
Yalnızca ağıt döküldü kimsesiz yüreklerinden,dişleri gergin
Ve ağıtlar yüzlerine kırışıklık olarak çizildi bir kader gibi
Sıcak bir omuz hasretiyle şekil almış elmacık kemikleri
Son yaprağına teslim olmuş dal gibi burada kadın yürekleri

Ah Sima; seni burada bekleyen hüzünlü kadınlar var
Gülümse yüzlerine hepsinin,hepsi birer anne olsunlar
Avuçlarına bakmak ne hüner,gözlerine dokunmak ne derin
Kurdelesi kesilmiş bellerinden doğmamış gelinlerin
Hiç biri sana benzemiyor ve hiçbir şarkı andırmıyor seni
Sen; öylesine eşsiz ve benzersiz bir kadın!
Sen bitirilemeyen bir şiir gibi büsbütün bir uygarlıksın!
Kadınlar bilmez seni ama durmadan anarlar
Zamanı kesip gelsen şu dakikadan, erkekler adam olsalar
Ve tutulsa her bir elinden bir kadın,dudakları aydınlansa
Döksen yaşlarını göğüslerine, tepeden tırnağa aşk olsalar

Ah Sima;
Burada ki kadınlar bilmezler seni ama durmadan anarlar
Annelerinden aldıkları emaneti kalplerinde yaşarlar!

Ömer SEVİM

Kutsanmış bir veda biriktirdim sana.
Beyazlar ile örtülü,
palyaço havasında
duvakları olan…
Gözlerimin seni arıyacağı,
ama gelmeyeceğinide bildiğim düğünler düzenledim Şerefine
İlahlaştırmalıydım bu ayrılığı,
bir töreni olmalıydı…
Demiştim ya hani,
“aşk dediğin Hoş’çakallar biriktirmez içinde” diye,
Biriktirmedi işte, göz açıp kapanıncayakadar çabuk bitti…
Çakallığı ile övünen adam,
Hoş’çakal…

Burçak Durak

Sinem Sağlam

Hayatımıza bir nevi eşlik ediyor şarkılar, doğumumuzla başlıyor melodiler, büyüdükçe sarıp sarmalıyor bizi. Her anımıza ayrı bir melodi eşlik ediyor, acımızın resmini notalarla çiziyor. Ruh halimizi sözcüklerle betimleyen, ilaç niyetine duruma göre sevinçlerimizden önce ya da üzüntülerimizden sonra alabildiğimiz, yan etkisi bizim gücümüze bağlı olarak değişeN tıbbi bir ilaç gibi, tıbbi ilaçla arasındaki tek fark ise doktorun tavsiyesiyle değil duygularımızın yönlendirmesiyle kullanıyoruz…

Sesler içimizden bir yerlerden yükseliyor gibi tanıdık, acımıza isyan edercesine sert ya da sevincimizi yansıtacak şekilde coşkulu ya da durgun anlarımız için bestelenmiş rahatlatıcı melodiler. Bizi duygularımızın diliyle bize anlatma becerisi gösteren ruh ilacımız şarkılar olmasa diye düşünme ihtimali bile etrafı sakinleştiriyor, sessizleştiriyor, ruhsuzlaştırıyor? Hayat bile bir müzikle devam ediyormuş gibi ahenkli seslerle devam ederken, hayatın diğer devam ettiricisi olan biz insanların hayatlarından şarkıların çıkarılması düşünülemez değil mi?

Bizimle beraber yaşlanan şarkılara biz mi anlamlar katarız, yoksa şarkılar hayatımıza anlam katmak için mi varlıklarını sürdürüyorlar? Bu tartışmaya açık bir konu olmakla beraber su götürmez bir gerçek var o da şarkıların, melodilerin, notaların yaşamı anlamlı kıldığı gerçeği…

Çevremizdeki her şeyin bir sesi olduğunu düşünürsek, kuşun, çiçeğin böceğin, duygularımızın neden ahenkli sesleri olmasın ki? Şu an kim hangi duygu içerisinde bilmiyorum ama hangi hissiyat içinde olursanız olun herhangi bir şarkı açın, dinleyin, tınısına kaptırın tıpkı zamanın akışına bıraktığınız gibi bırakın melodilerin akışına kendinizi; belki sizi hüzünlendirecek, belki bir umut ışığı olacak size, belki de unuttuğunuz bir acının tadını damağınızda bırakacak…

Kelebek albatros

Pardon siz kimden bahsediyorsunuz bayan?
Ben daha sizi yeni tanıdım, görmedim bile…
siz kalkmış göz bebeğime hapsolmak istiyorsunuz,
Allah’ıda görmedim ama tapıyorum,
Yoksa o siz misiniz?

İçkili düşler, hala sarhoşluğundayım senin,
Başım dönüyor hafif,
Uzatsam alır mısın bedenimi buradan,
Kendine katar mısın beni?

Hani bendim senin rüyaların,
İçki bile döndüremiyordu benim kadar başını,
Aşkını yine ayyaşın birine mi kaptırdın kadın,
Ben sek rakıyım sen su’musun…
Karışıp bembeyazım olur musun…?

Sevdaya aç bu gönül,
Döndür hadi başımı, döndür bu şehri,
Nefes almama sebep gözlerin,
Yalnız benim olur musun?

Daha öncede demiştin bu sözleri,
Unutur muyum o gözleri,
Tok açın halinden anlamaz derlerdi ya hani,
Aç kalbini doyurmaya gelirim belki…
Bende seviyorum kadınım seni…

Ergün MERT & Sinem SAĞLAM

Fotoğraf karesinde padişah Sultan Süleyman ayrı bir sofrada, Sadrazam Piri Paşa, Vezir Ahmet Paşa ise başka bir sofrada yemek yerken görülüyor. Peki padişah sofrasını ve Osmanlı mutfağını yansıtan bu sahnedeki detaylar, sofra düzeni, mumlar, tabaklar, peçeteler, metal kaşıklar, servis tabakları, tatlılar, meyveler Kanuni Sultan Süleyman dönemini ya da diğer bir deyişle ‘muhteşem yüzyıl’ yıllarını yansıtıyor mu?

Bu sorunun cevabını bulmak için fotoğraf karesini, Osmanlı tarihçilerine ve Osmanlı dönemi yemek kültürü uzmanlarına incelettik. Bir tek fotoğrafa bakarak uzmanlar birbirinden ilginç saptamalar yaptı…

1- HİZMETLİLER

TURGUT KUT: Ayaktaki zülküflü çocuğun kafasındaki zerrin külahta dönemi yansıtmıyor.

ÖZGE SAMANCI: Sultanın sofrasına hizmet edecek kişilerin çok fazla olması gerek. Burada sadece 1 kişi gözüküyor.

2- PEÇETE

TURGUT KUT: O dönemde sofra bezini yemek yiyenler üzerine çekerdi, bugünkü tarzda peçete kullanmazdı.

3- OTURMA DÜZENİ

TURGUT KUT: Kimse sofrada padişaha arkasını dönerek yemek yiyemez.

ÖZGE SAMANCI: Yemekte sultana eşlik edenler var. Bu mümkün değil. II. Mehmet’ten itibaren sultanın yalnız yemek yemesi kanunlaştırılmıştır.

4- MUMLAR

TURGUT KUT: Masadaki mumlar dönemi yansıtmıyor. Mum tavana asılır, etrafı öyle aydınlatırdı. Sofrada bir rakı bir de çatal bıçak eksik kalmış!

5- BARDAK

TURGUT KUT: Sünnet çocuklarına hediye edilen bardaklara benziyor

6- EKMEK

TURGUT KUT: Fırından yeni çıkmış, bıçaklarla da düzgün bir biçimde kesilmişler. Osmanlı döneminde somun ekmek olurdu, bugünkü gibi fırın ekmeği değil!

ÖZGE SAMANCI: Ekmekler dilimlenmiş ve bir kaseye konulmuş. O dönemde ekmeklerin günümüzdeki gibi somun şeklinde olduğunu düşünmüyoruz.

7- PİLAV VE ET:

ÖZGE SAMANCI: Pilav ve et günümüzde olduğu gibi aynı tabakta yan yana servis edilmezdi. Ayrı ayrı kaplarda servis edilirdi.

8- SOFRA DÜZENİ

TURGUT KUT: Osmanlı’da sofrada her şey üst üste konulmazdı! Yemekler tek tek gelirdi. Hizmetli tabağı getirir, o tabakta yemek bitince o kaldırılır, diğeri getirilirdi. Şövalyelerin yemek masasını andırıyor.

ÖZGE SAMANCI: Sofrada karışık bir şekilde birkaç yemek bulunuyor. İçki sofrası veya büyük ziyafetler hariç minyatürler ve dönemi tasvir eden seyahatnamalere göre yemeklerin tek tek sofraya getirildiğini biliyoruz.

9- SOFRA TAKIMLARI

ÖZGE SAMANCI: Klasik dönem Osmanlı saray mutfak kültüründe kullanılan sofra takımları Çin porselenleri, İznik porseleni ve bakır veya tombak takımlardan oluşur.

10- SÜRAHİ

TURGUT KUT: Dönemi yansıtmıyor, 19. yüzyıla benziyor.

ÖZGE SAMANCI: İçecekler isteğe göre bir hizmetli tarafından servis edilirdi, sofraya sürahiyle konulmazdı. Cam sürahi dönemi yansıtmıyor.

11- KAPAKLI PORSELEN SAHAN

ÖZGE SAMANCI: Yıldız porselenlerinden bir örnek. Yani 19. yüzyıl sonları.

12- SERVİS TABAĞI

TURGUT KUT: O dönemde yoktu. Sofrada tek bir tabak bulunur, herkes o tabaktan yerdi. Ama vezirlerin oturduğu sofrada herkesin önünde servis tabağı var.

ÖZGE SAMANCI: O dönemde kişiye özel servis tabağında yemek sunma geleneği yoktu. “Alafranga sofra düzeni”, 1850′li yıllardan sonra uygulandı.

13- MEYVE TABAĞI

TURGUT KUT: Meyve tabağı yemek yenirken sofrada durmaz.

14- KAŞIK

TURGUT KUT: Kanuni Sultan Süleyman’ın yaşadığı 16. Yüzyıl’da metal kaşık olur mu? 19. yüzyıl sahnesini andırıyor. Kanuni döneminde bağa adı verilen kampumbağa sırtından yapılan kaşıklar kullanılırdı.

ÖZGE SAMANCI: Metal sofra araçları 16. Yüzyıl Osmanlı Sarayı’nda kullanılmıyordu. Zaten resimde görülen metal kaşık aynı dönem Avrupa saraylarında bile yoktu. Sultan sofrasında değerli taşlarla süslü, sedef, bağa, abanoz gibi kıymetli maddelerden yapılmış kaşıklardı.

15- YEŞİL ELMA

TURGUT KUT: Yeşil elmalar göze çarpıyor. Onlar yerli elma değil ki. Avrupa’dan çok sonraları gelen bir elma türü.

Yardımcı Doç. Dr. Özge Samancı: Yeditepe Üniversitesi Gastronomi ve Mutfak Sanatları Bölümü’nde Osmanlı yemek tarihi üzerine çalışan tarihçi.

Turgut Kut: Araştırmacı-yazar.

haberturk.com

Hiç insan olmayı denedinizmi, kaç tane gül sevdin, ne kadar balon patlattın yaşarken
Ya da hiç insan taklidi yapmadınmı, şaka olsa bile kimseyi sevmedin mi?
Yoksa siz hiç doğmadınızmı, bütün bunlar bir rüyamıydı
Hadi yanıma gelin bir kere seveyim sizi, öldüğünüzde, beni kimse sevmedi demessin o zaman

Annenin yerine koydun mu kendini, o gizli köleliği tattın mı sen,
Dokuz ay karnına tekme yedinmi, avazın çıktığı kadar feryad ettin mi?
Ağladınmı diye sormuyorum! Mutlaka gözlerinden yaş gelmiştir. Bağıra bağıra ağladın mı, mutluluktan değil işte, hiç acı çekmedin mi sen.
O yüzden anlayamassın bu hayat dediğimiz yaka kirini

Sevilmeden sevebildinmi hiç, yoksa hep ot gibi güneşe doğrumu çevirdin yüzünü

Sizin hiç anneniz öldümü, göz yaşlarınızı bir kaba sakladınız mı?
Varlık içindeyken yokluğu tattınızmı siz, hayat kelimesi boğazınıza düğümlendi mi?
Herşey bitti derken yeni başladığını fark ettiniz mi?
Bu sahipsiz gülüşlerin bir sahibi olduğunu düşündünüzmü hiç?
Hiç ağladınız mı neden ölüyor bu insanlar diye?

Ertuğrul Öksüz

İlk yılları

Sinop Kadı Vekili Mehmet Sabri ile Kamer Hanım’ın oğlu olarak dünyaya geldi. Baba tarafı Adana’nın Kozan ilçesinin tanınmış ailelerinden. İlk öğrenimine Kayseri’de başlamasına karşın babasının tayin olması dolayısıyla Trabzon’da tamamladı. İstanbul Erkek Lisesini birincilikle bitirdi. Üniversiteye sınavsız girişi hak kazanmıştı ancak sınava girmeyi tercih etti ve birinci sınıftan değil ikinci sınıftan öğrenime başladı. İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Fakültesi’nden 1948 yılında mezun oldu. Aynı yıl “Motorlar Kürsüsü”nde asistan oldu.(1948-1951) Teknik üniversitedeki sınıf arkadaşları arasında Süleyman Demirel ve Turgut Özal da vardı.

Üniversite tarafından 1951′de gönderildiği Almanya’da Reinisch Westfalische Technische Hochschule Aachen: RWTH Aachen (Aachen Teknik Üniversitesi)’da doktorasını yaptı. Alman Ordusu için araştırma yapan DVL Araştırma Merkezi’nde Prof. Dr. Schmidt ile çalışmalar yaptı ve Alman üniversitelerinde doktorasını verdi, 1953′de doçentlik sınavını vermek üzere İstanbul’a döndü. 27 yaşında 1954′de İTÜ’de doçent oldu. Araştırmalar yapmak üzere tekrar Federal Almanya’nın Deutz fabrikalarına gitti. Leopard tanklarını geliştirme çalışmasında araştırma başmühendisi olarak görev aldı (1951-54). Mayıs 1954-55 arasında askerlik yaptı. Tekrar üniversiteye döndü. 1956-1963 arasında 200 ortaklı ilk yerli motoru üretecek olan Gümüş Motor’u kurdu ve motor üretimini gerçekleştirdi. 1965′te profesör unvanını aldı. 1967′de TOBB Genel Sekreterliği’ne seçildi. Aynı yıl Nermin Erbakan’la (1943-2005) evlendi.

Siyasi hayatı

1969′da Adalet Partisi’nden milletvekili aday adaylığı Süleyman Demirel tarafından veto edildiği için Konya’dan bağımsız aday oldu ve iki milletvekili seçtirecek oy alarak milletvekili seçildi. 1970′de Milli Nizam Partisi’ni kurdu, ancak parti kısa süre sonra Anayasa Mahkemesi tarafından kapatıldı. 11 Ekim 1973′de MNP kadrosuyla Milli Selamet Partisi’ni kurdu. 1974-1978 döneminde üç ayrı koalisyon hükümetinde başbakan yardımcılığı yaptı. 1973 seçimlerinde Milli Selamet Partisi 48 milletvekili çıkardı. Bu dönemde, Kıbrıs Harekâtı’nın yapılmasını savundu. Harekâttan sonra adanın tamamının ele geçirilmesini konusunda Ecevit ile görüş ayrılığına düştüler. 17 Kasım 1974′de hükümet dağıldı. Daha sonra 1977 seçimlerinde Milli Selamet Partisi yarı yarıya oy kaybederek 24 milletvekili çıkardı.

6 Eylül 1980′de partisinin Konya’da düzenlediği Kudüs Mitinginin 12 Eylül Askeri müdahalesi’nin sebeplerinden birisi olduğu söylenmiştir. 12 Eylül’de bir süre İzmir Uzunada’da gözaltında tutuldu. 15 Ekim 1980′de 21 MSP yöneticisiyle birlikte ‘MSP’yi illegal bir cemiyete dönüştürmek ve laikliğe aykırı davranmak’ suçlamasıyla tutuklandı. 24 Temmuz 1981′de serbest bırakıldı ve beraat etti. 1982 Anayasası gereğince 10 yıl siyaset yapma yasağı aldı. 1987′de halk oylamasıyla tekrar siyasete döndü. 19 Temmuz 1983′te kurulan Refah Partisi’ne daha sonra genel başkan seçildi. 1991 seçimlerinde Konya’dan milletvekili oldu.
Refah Partisi 1995 seçimlerinde 158 milletvekili ile birinci parti oldu. DYP-ANAP koalisyonu başarısız olunca DYP ile kurduğu REFAHYOL hükümetinde 28 Haziran 1996′da başbakan olarak göreve başladı. Koalisyon hükümeti Başbakanı olarak görevde olduğu 1996-1997 arası 1 yıllık dönemde Türkiye ekonomisi %7.5 oranında büyümüş ve Türkiye’nin GSMH’si Dünya toplamının binde 11.96’sınden binde 12.37’sine yükselmiştir.Yapılan reformlar arasında, kamu kuruluşları arasında havuz sisteminin kurulması ve gelişmekte olan halkın çoğunluğu Müslüman ülkelerden 8 tanesini biraya getiren D8 oluşumu gösterilebilir. Laiklik ve Atatürkçülük tartışmaları sonucunda, post-modern darbe ile Erbakan istifa etmek zorunda bırakılmıştır.

21 Mayıs 1997′de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Vural Savaş, RP’nin kapatılması için Anayasa Mahkemesi’ne başvurdu ve RP kapatıldı. Kurucusu olduğu Milli Görüş Hareketi’nin 2001 yılında bölünmesinden sonra Erbakan’ın da desteklediği Milli Görüş’çü kanat Recai Kutan başkanlığındaki Saadet Partisi’ni kurdu. Daha sonra partinin genel başkanlığını yürüttüyse de siyasi yasağı nedeniyle görevi bıraktı ve cezası kalkınca da sağlık problemleri nedeniyle göreve dönemedi. Hakkında açılan kayıp trilyon davasından sonra ev hapsi cezası aldı, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül tarafından sağlık sorunları nedeniyle affedildi. 17 Ekim 2010′da tekrar kendi kurduğu Saadet Partisi’nin genel başkanlığına geldi.

19 Ocak’ta kalp rahatsızlığı sebebiyle kaldırıldığı Ankara’daki Güven Hastanesi’nde uygulanan tüm tedavilere rağmen kalp hastalığı ilerledi. 27 Şubat 2011 tarihinde saat 11:40 civarında Ankara’da tedavi gördüğü Güven Hastanesi’nde kroner arter hastalığı ve kalp yetmezliği nedeniyle vefat etti.1 Mart 2011 Salı günü öğlen namazını müteakip İstanbul’da bulunan Fatih Camii’nde kılınan cenaze namazı sonrasında Zeytinburnu Merkezefendi Kabristanı’na defnedilmiştir.

wikipedia.org

Yağmur damlaları arasında boğulan küçük bir kızım, ara sokaklarda düşürdüm aşkımı kimse getirmedi arkamdan, hiç çalan olmadı kalbimin kapısını, kapılıp gidebileceğim bir sele düşemedim. Bir daha kanatamadı kimse kalbimi, geceleri başucumda bekleyenim olmadı ve kimse sen gibi öpemedi… Ben bile eskisi gibi olmadım, ezberlediğim sokaklarda kayboldum. Dostlarıma gülemedim candan bir daha, önüme bakamadım. Hırçındım, acılarımın faturasını hep başkalarından kestim, sana kıyamadım. Ben sen gibi olmadım unutamadım…

Geceleri kokuna buladım ruhumu, nefes alamadım. Acıdım kendime, ağlayamadım. Sen gibi bir darbe daha yemedim hayattan, bastırdım çığlıklarımı konuşamadım. Aşkı bedenden atamadım hala ağır ağır dağıldı vücudumda. Kanayan ruhuma merhem bulamadım…

Sinem SAĞLAM

Cinselliği her zaman karşı tarafın başlatmasını beklememelisiniz. Kendiliğinden gelişen karşılıklı istekler oluştuğunda kendinizi ifade etmekten kaçınmayın ve keyfini çıkarın. Gerektiğinde yanlış anlaşılma endişenizi eşinizle paylaşın. Onun yorumları sizi rahatlatacaktır.

Kadınların cinsellikte pasif bir rol oynamaları gerektiği, bir şehir efsanesidir. Sınırlarınızı aşmanızın yolu cinsel iletişimdir. Partnerinize duygu ve düşüncelerinizi açıklıkla ifade edin. Cinsellik esnasında sevdiğiniz ve tercih ettiğiniz davranışları partnerinize doğru bir şekilde aktarın. Eşinizin de ihtiyaç ve tercihlerini öğrenin. Pek çok erkeğin daha aktif ve rahat bir eş dileğini unutmayın.

Kadın ve erkeğin anatomisi gibi cinsel fizyolojisi de farklıdır. Bu nedenle cinsel istek, uyarılma ve orgazm mekanizmaları farklılık gösterir. Karşı cins kadar çabuk, kolay ve fiziksel anlamda uyarılmayabilirsiniz. Mutlaka kaliteli bir ön sevişme ve romantizmi cinselliğe dahil etmelisiniz. Gerektiğinde partnerinizle konuşarak sizin için uyarıcı aktiviteleri paylaşmalısınız.

Birçok kadın partnerinin cinselliğine gösterdiği önemi kendi cinselliği için göstermez. Partnerinin uyarılması ve orgazmboşalma sürecini yaşaması kadınlar için daha önemli olabilir. Oysa cinsellik çifte aittir. İki tarafın da keyifli, mutlu ve kaliteli bir tatmin yaşaması uzun vadede cinsel isteği arttırır. Çifti yakınlaştırır ve ilişkilerini kuvvetlendirir. Bu nedenle cinsel istek, uyarılma ve orgazm noktalarında bir sorun yaşıyorsanız, sorununuzu ertelemeyin ve eşinize iyilik yaptığınızı düşünmeyin. Mutlaka sorunu paylaşın ve gerekirse bir uzmana danışın.

İdeal imaj takıntısı özgüveninizi zedeleyip sizi cinsellikten uzaklaştırabilir. Özgüven eksikliği sizi olumsuz etkilerken eşinizin de cinsel isteğini azaltabilir. Zihinsel ve ruhsal çekimin en az fiziksel çekim kadar önemli olduğunu unutmayın. Dış görünüşünüze özen gösterin ancak aşırılıktan kaçının.

Ve şimdi,
Ölüm tadında bir yalnızlık kaldı elimde,
Gidişinin hatrına yaktım son sigaramı,
Biraz duman, biraz sen…

Hadi İzmir biraz daha ağla,
Değsin toprağa gözyaşların,
Makyajı akmış fahişelerin suratına ağla,
Temizlensin bakışları…

Temizlensin bakışları Ruhuma değsin hüznün,
Bir selle geri getir bana sevdiğimi..
Hayali bile gitti aklımdan sevgilimin,
Onu aklımda yitirdim yada kaybettim bilemiyorum,

Beynimde söndürdüğüm izmaritlerden olsa gerek,
Canım acımıyor merak etme sevgilim,
İzmir öpüyor her gece beni, anne edasıyla okşuyor ruhumu,
Siliyor acılarımı, hiç ağlamıyorum…

Sinem SAĞLAM

Küçücük bir hareket ; sadece bir adım atmak yani yakınlaşmak her şeyin başlangıcı oluyor. O bir adım binlerce adım oluyor, o binlerce adımın karşılığı ise sevgi denen yürek ateşi oluyor. Her yürekte farklı bir ateş yanıyor. Herkes kendine doğru bir adım atan noktaya bir adım daha yaklaşıyor. Ve bir ses çıkaracak kadar çoğalıyor, bütünlükler. Bir el iki el oluyor, iki el binlerce el binlerce el bazen de o iki el hiç çoğalmıyor sadece iki el kalıyor, insanların yalnızlığa dayanmak için Allah kadar güçlü olmadığının farkında olmasına rağmen…

O eller çoğalır ve çoğalan eller havada kalmaz, sürekli yakınlaşmalar elleri havada birleştirir. O eller el ele tutuşurlar, zamanla birbirlerine sıkıca kilitlenirler ve yine zamanla birlikte eller terlemeye başlar. Terleyen eller yavaş yavaş temiz bir hava almak için ya da terli atletlerini değiştirmek için ayrılırlar, birbirlerinden. Tekrar el (yabancı) olurlar. Eller el olur, birbirlerine. Tek bir el olduktan sonra el olmak çok zor gibi görünüyor ama bir bütünü temsil eden el olmaktan daha kolay el oluyoruz, birbirimize ve evrene karşı. Çabuk siliyoruz, iyilikleri, sevgileri. Çabuk söndürüyoruz yüreklerdeki ateşi ve çok çabuk unutuyoruz o ateşi yakmak için harcanan çabaları…

Çok sesli bir şekilde el olup, az sesli bir şekilde parmaklarımızı birbirinde koparıyoruz.

Sinem SAĞLAM

Ha ! Geçen gün kapıcı geldi kızdı bana ,gereksiz eşyalarını tuvalete atma diye, tıkanıyormuş diyorlar.
Baksana sevgilim tuvaleti tıkayabilecek bir potansiyele sahipsin…

Artık senden ayrılmam için geçerli bir sebebim var.

Ertuğrul Öksüz

Sahilden geçer gibi oluyorum;

Babasının zoruyla ayakkabı boyacılığı yapan bir genç, bir anne var; kucağında ağlamaktan sümükleri akmış bir çocuk!

Zabıtalar yine birisini peşlemişler, ekmek kavgasına dalmışlar, böyle devam ederse birbirlerine fırlatacak ekmekleri bile kalmayacak.

Bir yanımda şu hayat duruyor, diğer tarafımda el ele dolaşan ergenler, iyi de hayat yemekten,içmekten hatta sevmekten mi ibaret?

Akıl sır erdiremiyorum olanlara, insanlar neden gelmişler bu dünyaya? Asıl amaçları ney… Yoksa sokakta köpek taşlamak içinmi doğurdu anneniz sizi, ya da dışarda üç uvzunuzu açıp bacak gösterisi yapın diye mi dokuzay kahrınızı çekti?

Hangi gece başını ellerinin arasına alıp düşündün. Ya da hangi sabah kalktığında bir gün daha yaşlandığını fark ettin? İnsanlar böyle işte ; hiç ölmeyecekmiş gibi yaşarlar fakat öldüğünü unutacak kadar da acizdirler…

Ve biz insanlığın bu halini göremeyecek kadar kör olmuşuz.

Bakıyorum da herkes gülüyor, eğleniyor..olanlara aldırış etmeden, bir sap gibi yaşamaya devam ediyor.İçtikleri onlarca bira ve sayamadığım şeyler, ‘şey’ diyip geçiyorum artık , dilim varmıyor söylemeye…

Zamanı gelince sahneye öyle bir sanatçı çıkacak ki; insanların gözleri yuvalarında fırlayacak; bu sefer biletler bedava ama herkes dinleyecek , aksine kimse eğlenmeyecek.. ‘şey’ diye adlandırdığımız şey’leri bir kenara bırakıp ayakları götlerine vura vura kaçacaklar.

Baksanıza;

İsrafil sizin için son parçayı çalıyor, hadi yeniden çatlayın, patlayın, şarkı devam ediyor durmayın.
Sesler son bulduğunda tüm gerçekler açığa çıkacak, insanlar yeniden doğmuş gibi olacaklar, çırılçıplak saklanacak delik arayacaklar…

Şimdi bir kıyamet insanı böyle çıldırtabilr mi? Ya da hangi sanatçı insanları böyle diriltebilir…Bu sorunun cevabını İsrafil sahneye adım attığında verecek…

Ertuğrul Öksüz

Sen yoksun ya;
her cümlenin sonunu senle bitiriyorum
Yemeklerimi yemeden önce sen çekiyorum, bismillah yerine ama yine de doymuyorum
Yokluğunu da suyla karışrıtıp buzluğa atıyorum belki canım daha az yanar umuduyla
Sokakta ağlayan her çocuğa senmişsin gibi davranıyorum, yine susmuyor.

Sen yoksun ya;
Tüm cinayetleri ben işliyorum sonra kaza süsü verip kaçıyorum
Tüm canlı bombaları ben oynuyorum ve her kanlı eylemde kendimi vuruyorum
Haberlere çıkan seri katiller benim, elinde ki şırıngayı kendine batıran tek sapığım ben
Oysa şimdi boşuna anlatıyorum bunları çünkü sen Yok/sun…
Sırf senden yok/sun diye bir adam delirir mi?

O kadar cevabı var ki bu sorunun hangisini söylesem yine gelmiyorsun
Gelmen için dualar ediyorum, bilmedeğim Kuran’ı okuyorum, defalarca çarpılıyorum
Yokluğun o kadar büyük bir yara oldu ki bedenime hücum ediyor bütün mikroplar
Ekmeğimi sen gittikten sonra kabaran yarama bastırıyorum ve yutkunarak yiyiyorum
Sensiz o kadar açım ki adını söylerken boğazım kuruyor, kalıyorum öylece
Ve şu an öyle bir an yaşıyorum ki, anlatmak istesem defterler intihar ediyor sebepsizce
Sen yoksun diye tutukladılar beni, tek suçum Senden Yok/sun…

Ertuğrul Öksüz

Bu gün günlerden hiç

Biliyor musun bağıra çağıra susuyorum yine anne. Beynimin uçurumundayım, sırasıyla gelen acı sancılar üst üste bindi altından kalkamıyorum artık.
Karanlığın içinden aydınlığa çıkar gibi oluyorum fakat gördüğüm bir ışık değil, senin gözlerinde ki parıltıymış anne.

Sen yoksun bu sefer yanımda, kirpiklerimden akan edepsiz damlaları artık sen değil, ben elimin tersiyle siliyorum, sen gidiyorsun ya arkandakileri düşünmeden, hiçbir şey olmamış gibi tozu dumana katıp gidiyorsun.

Ben bakıyorum arkandan ağlayarak, kanıyorum her dakika,senin gittiğin gün; sokak ortasında üstümü yırtıp çırıl çıplak koştum ve gelmeyeceğini bile bile geri döndüm eve. Ne yaptığımı bilmiyorum. O kadar çok şey yapıyorum ki sen gittikten sonra deli diyorlar artık bana. Aldırış etmeden yine aynı şeyleri tekrar ediyorum usanmadan bıkmadan.

Herkes kendi derdine düşmüş anne, ama ben hala senin derdindeyim. Sen gelirsin diye mahalledeki her çocuğu sevindirdim, ama sen yine gelmedin.

Bu sahne hiç değişmeyecekmi soruyorum sana? Neden gelmiyorsun yoksa utanıyor musun benden? Arkandan o kadar çok dua ettim ki artık dua da edemiyorum,gülüşüm artık yorgun bir gökyüzü haline geldi.

Sokağa çıktığım zaman önüme gelen her kadına ’sen’ gibi davranıyorum.Ellerinin tersleriyle itiyorlar beni.

Gelmeyeceğini bile bile bana ördüğün kazağı giyiyorum gel artık…

Ertuğrul Öksüz

Belkilerimle bekledim seni
Seni hep belkilerde sevdim
Belki bana bir gün dönersin diye

Gerçekten sevmeye başlamıştım seni
Oysa hala başladığım yerdeyim
Belkilerle birlikte tek başımayım
Seni artık eskiden olduğu gibi belki seviyorum…

Ertuğrul Öksüz

Şimdi ne oldu? Verdiğimiz kararların arkasında durmalıyız. Ne sevinmeye ne de üzülmeye hakkımız yok. Bir örnek verelim. Mesela gittiğin cafede çay istedin. Çay geldi, içtin bitti. “Uff, keşke sahlep içseydim” deyip oturup üzülüyor muyuz? Var mı aramızda çaydan sonra ağlayan? İçtin bitti, gitti o mideye niye ağlıyorsun? Ya da çayı içtin, ohh çok mutlusun senden mutlusu yok. Deli derler adama. Böyle birşey yok.

Siz siz olun, sadece bir sonraki siparişinizde ne yiyip ne içeceğinizi düşünün. İçtiğiniz çayı unutun, gitti o artık bir sifona bakar

Siyah beyaz televizyonun ülkemize girmesiyle insanların evinin en önemli misafiri olmuş, salonun başköşesine yerleşmiş, üzerinede el emeği göznuru dantelde yer bulmuştu. Şimdiki gibi ne mümkün her dakika yayın belli saatlerde açılır, açılırken de televizyonun ekranında kocaman bir saat açılış saatini gösterir. İstiklal marşı ve askerlerimizin geçidiyle televizyonumuz açılırdı. Kapanırken de aynı seremoni devam ederdi. İnsanların tek eğlencesi olan televizyonun hayatımıza girmesiyle teknolojinin startını vermiş olduk. Büyüklerimizin merak ile beklediği ve ufuklarının açılmasına vesile olan Dallas dizisini söylemeden geçemiyecegim. Merak içinde beklenen dizinin yanında bir tabak dolusu ayçekirdegini unutmayalım. Bizler içinde Heidi’nin o sıcacık sevgi dolu maceralarının inanılmaz keyfine bayan Rotenmayerın acımasızlıgı bile engel olamazdı. Voltran, He-man (gölgelerin gücü adına güç bende artık He-man). Clemantain, bunlardan hatırladıklarımın bazıları. Haaa unutmadan… yatmadan önce kuşağının masal annesi Adile Naşit’i unutamam.

Pazar günleri Cenk Koray’ın hazırlayıp sundugu Telepazar programında yayınlanan Bay Meraklı vardı. Bay Meraklının kendine ait diliyle laaaa lalaaa vuziii diyerek ilerlerdi ardından puuuuuuuu diye basıverirdi kahkahayı.. Her seferinde başka bir animasyonla çıkardı karşımıza süperdi vallahhii.

Dallas: 1978-1991 yılları arasında yayımlanan haftalık pembe dizi tarihinin uzun soluklu dizilerinden birisi. Ayrıca dünyanın en çok izlenen televizyon programı olarak Guiness Rekorlar kitabına da geçmiştir.

La Linea

Perihan Abla ve Uzaylı Zekiye hatırladıklarımın bazıları…

Uzaylı Zekiye

Televizyon dünyasına yolculuk yaptıktan sonra şimdi gelin evimizin diğer teknolojinlerden bahsedelim uzun seneler anneminde kullandığı elektirk süpürgesi üstü bordo altı yeşil silindir şeklinde yanlardan klipsli içinde toz torbası aman Allahımm o toz torbası sopa yardımıyla vurularak tozu temizlenir. Ama sağlamlık ve çekiş gücüde fevkaladenin fevki noktasında bozulmak da ne demek, bir nevi hakaret etmek, hata vermemesi konusunda emektarlar listesinde baş sırayı çektiğide bir gerçek.

Buzdolaplarımız AEG marka mutfaklarda vazgeçilmeyen ve veda etmek için bozulması mümkün olmayan , ögrenci evlerinde ikinci el pazarlarında bile görmüşlügüm var şaka gibi … Merdaneli çamaşır makineleri dönemin favorileri merdane ilk önce içinde köpüklü bir güzel döndürür sonra merdane ile sıktırır işte sana tertemiz çamaşırlar. Günün bütün zamanını bu işlem için ayırırdı, annelerimiz. Bugün çamaşır günü çamaşır yıkıycam…

Ailelerin diğer zevkleri arasında akşam yemeklerinde ya da yemekten sonra çaya bekliyoruz, dedikleri aile dostları Allah ne verdiyse yeriz… Samimiyetin ve güvenin aramadan bulundugu yıllardı bunlar.

Kısa bir zaman yolculugunu benimle paylaştıgınız için herkese yürekten teşekkürler. İnanın yazıyı yazarken geçmişin hatıraları gözümün önünden film şeridi gibi geçip gitti…

sevgiler

ges

Bizler yaşam süresi içinde her geçen gün bişeyler ögreniyor ve bu duygular ile kendimizi besliyoruz. Ögrenme duygusu insan, yaşamının bir parçasını oluşturur. Allah tarafından bazı duyguları da içgüdüsel olarak yaşıyoruz. Yani duygularımızın birbirinden ayrıldıgı iki önemli ayrıntı içgüdü olayı.

Kız çocuklarının vazgeçilmez oyuncak bebekleri onların içgüdüsel olarak anneliğe başlamasının ilk basamağı gibidir. Daha küçükken başalarlar bebeğinin karnını doyurmaya, altını temizlemeya, şevkat ve sevgi vermeye… Bu dürtü kız çocuklarının hayata başlamadan önceki stajı gibidir. Sanki anne olmanın ön hazırlığını yaşarlar. Taa ki o muhteşem duyguyu yaşayana kadar; durumun boyutu bambaşka bir hal alana kadar.

Erkek çocuklarının böyle bir duygu gelişimi yok denecek kadar azdır. Arabalar, savaşçı oyunları topları vardır. Yani duygu gelişimi tamamen kız çocuklarının aksine zıt ölçülerdedir. Kız çocuğu bu duygunun hissiyatinı çok farklı yaşar. Anne olmanın tohumları daha küçük yaşta atılmıştır.

Zaman ilerlediğinde anne olungunda sizin tohumlarınız artık yeşermeye başlayacaktır. Artık staj bitmiş asli görev başlamıştır. Oyun içindeki rol artık başroldür. Hissleriniz annelik hormonlarıyla sizi farklı düşünmeye, olaylara daha gerçekçi bakmanıza, hayata karşı planlı ve programlı olmanıza, sabrınızın en yüksek seviyeye çıkmasına dogru yelken açmıştır. Artık durum farklıdır… Şimdi anne olarak görevinizi eksiksiz yerine getirmek bebeğinizin ihtiyaçları ve gerksinimlerini karşılamanız gerekir, ki bunu zaten kusursuz olarak yerine getirme gayretini gösterirsiniz. Bununla beraber yapmanız gereken önemli bir görev daha vardır o da babaya babalık duygusunu geliştirtmekteki çabanız olacaktır. Daha önce de bahsettigim gibi annelik içgüdüsel babalık ise sonradan öğernilen bir duygudur. İki toplumsal rol birbirini zaman içinde tamamlayacak ve iki bireyde bu asli görevi hayatlarının sonu kadar kusursuz yapmak için ellerinden geleni yapacaktır.

Annelik ile ilgili bazı sözleri paylaşmak istiyorum:

• ANAHTAR VAR NİYE BABAHTAR YOK.
• ANAYOL VAR NİYE BABAYOL YOK.
• ANNE BİR TÜLBENTİYLE BÜYÜTÜRMÜŞ BABA BİR SARIGIYLA BÜYÜTEMEZMİŞ.
• CENNET ANNELLERİN AYAKLARI ALTINDADIR.
• HİÇBİR SÜS VE MAKYAJ KADINI ANALIK DUYGUSU KADAR GÜZELLEŞTİREMEZ.
• KADINLAR ZAYIFTIR AMA ANALAR GÜÇLÜDÜR.
• ANNELLER HERŞEYİ GÖRMESELER BİLE KALPLERİYLE DUYARLAR.
• AĞLARSA ANAM AĞLAR GERİSİ YALAN AĞLAR.

SEVGİLER

GES

Sevgililer Günü‘nün başlangıç tarihi eski Roma İmparatorluğu zamanına uzanıyor. Eski Roma’da 14 Şubat günü bütün Roma halkı için önemli bir gündü. Çünkü bu günde Roma tanrı ve tanrıçalarının kraliçesi olan Juno’ya duyulan saygıdan ötürü tatil yapılırdı. Juno ayrıca Roma halkı tarafından kadınlık ve evlilik tanrıçası olarak da biliniyordu. Bu günü takip eden 15 Şubat gününde ise Lupercalia Bayramı başlıyordu. Bu bayram, halkın genç nüfusu için büyük önem taşıyordu. Bunun nedeni ise yaşantıları kesin kurallar ile sınırlandırılmış, bunun doğal sonucu olarak bir birliktelik yaşama şansı olmayan bu gençler, sadece bu bayram süresince bile olsa birbirlerinin partneri oluyorlardı. Hangi genç bayanın hangi genç erkek ile bir çift oluşturacağı eski bir gelenek olan ve Lupercalia Bayramı’nın arife günü yapılan bir çekiliş ile belli oluyordu. Romalı genç kızlar, isimlerini küçük kâğıt parçalarının üzerine yazıp bir kavanoza koyuyorlardı. Erkekler ise kavanozdan bu kâğıtları çekerek üzerinde hangi kızın ismi yazıyorsa o kızla bayram eğlenceleri boyunca beraber oluyorlardı. Bu birliktelikler birbirine âşık olan çiftler için bayram süresinin dışına taşıp genellikle evlilikle sonlanıyordu.

İmparator 2. Claudius, Roma’yı kendi katı kuralları ile zalimce yöneten bir hükümdardı. Onun için en büyük problem, ordusunda savaşacak asker bulamamaktı. Ona göre bu durumun tek sebebi Romalı erkeklerin aşklarını ve ailelerini bırakmak istememeleriydi. İşte bu yüzden, Roma’daki tüm nişan ve evlilikleri kaldırdı.

Aziz Valentine de Claudius’un hükümdarlığı zamanında Roma’da yaşayan bir papazdı. Kendisi gibi papaz olan Aziz Marius ile birlikte Claudius’un yasağına rağmen gizlice çiftleri evlendirmeye devam etti. Ancak İmparator bu durumu bir süre sonra öğrendi. Aziz Valentine, insanları evlendirmeye devam ettiği için tutuklandı ve yaptıklarının cezası olarak sopa ile dövülerek öldürüldü. Milattan sonra 270 yılının 14 Şubat’ında Hıristiyan şehitliğine gömüldü.

Aynı zamanlarda Roma’daki putperestler, şubat ayı içinde kutlanan Lupercalia Bayramı’nı kendi putperest tanrıları için kutluyorlardı. Bayram öncesi yapılan geleneksel çekilişi ise seremoniye bağlı kalarak kendileri için uygulamaya başladılar. Hıristiyan Kilisesi’nin ilk kurulduğu yıllarda hizmet veren papazlar, bu törenlerin, özellikle de evlenmemiş gençlerin putperestler ile birlikte anılmasından rahatsız oldukları için bir çözüm buldular. Bu gençlerin isimlerinin azizlerle birlikte anılmasını istedikleri için Lupercalia Bayramı’nın başladığı günü Aziz Valentine Günü olarak kutlamaya başladılar. O gün bugündür her yılın 14 Şubat’ı “Sevgililer Günü” olarak kutlanmaya devam ediyor ve yeryüzünde kadın ve erkek beraber olduğu sürece de kutlanmaya devam edecek gibi.

Yıllar geçtikçe yavaş yavaş Şubat 14 sevgililerin, âşıkların birbirlerine aşk mesajları yolladığı bir gün haline geldi. Bununla paralel olarak Aziz Valentine de bütün sevenlerin koruyucu azizi haline gelip böyle anılmaya başlandı. Sevgililer Günü, 1800 yıllardan sonra Amerika’da Esther Howland’ın ilk Sevgililer Günü kartını yollamasından bu yana günümüzde daha çok sayıda insanın kutladığı toplumsal bir olay haline geldi. Bunun doğal sonucu olarak olayın ticari yönü çok gelişti. Neredeyse herkes her yıl 14 Şubat’ta sevgililerine veya eşlerine bu günün ruhu ile bütünleşen, karşı tarafa sevgilerini anlatan hediyeler veriyor. Bu hediyelerin başında ise sade ama bir o kadar anlamlı çiçekler geliyor. Sevginizi alacağınız çikolata veya yollayacağınız bir kart ile de anlatmanız mümkün. Kısacası bu özel günde yanınızda gerçekten sevdiğiniz birisinin olması ve sevginizin karşılığının olduğunu bilmek herhalde hepsinden çok ama çok daha önemli.

Hayatlarımızın içinde hayatlarımızı seyrediyoruz. Kendimize, sevdiklerimize, sevmediklerimize roller yakıştırarak görsel sanatı yaşamlarımıza çeviriyoruz: ondan bu kadar kapılıyoruz onların büyüsüne, ondan her hafta kaçırmadan izliyoruz, ondan her hafta kaçırmadığımız gibi tekrar tekrar izlemekten yorulmuyoruz, değil mi, siz ne dersiniz?

Peki gerçekten diziler gerçek hayatlarımıza ayna mı tutuyorlar acaba biz de mi kocamız tarafından aldatılıp başka bir kadın için terk edildik ya da kahramanımız olan aşkımıza yürek yaramızı gösteremedik, kanayan yaramızı gösterirken en az dizi karakterleri kadar zorlandık, yoksa biz yaşamak isteyip de yaşayamadıklarımıza dizilerde mi -onları izleyip reytinglerini artırırken- sahip çıkıyoruz ve yaşayamadıklarımızı diziler aracılığıyla hayal dünyamızda mı yaşıyoruz? Belki de bu yüzden imkansız sevgiliye aşkını itiraf eden kızla yüreklerimizi birleştirip onun sevdasının üzerine gözyaşlarımızı serpiştirerek izliyoruz, belki bu yüzden kocasından ayrılan kadının iş bulmasına bu kadar çok seviniyoruz peki buna ne dersiniz?

Her ikisi de doğru, değil mi? Biz televizyonu çok izleyen bir millet değiliz aslında biz hayatlarımızı izlemeyi seven bir milletiz. Kendimize ve yaşadıklarımıza yakışanı, aslında gerçekte bizim olmayanı da elde edebileceğimizi izlemeyi seven milletiz. Bizler insanız, insan tatmin olmak isteyen bir varlıktır; kendi yaşadıklarını haklı çıkarmak ister, başına gelenlere doğru tepkiler verdiğini onaylatmak ister; bunun için dizilerin yaratıcıları kendi yaşamlarını ya da çevresindeki insanların yaşadıklarını malzeme olarak kullanır, yaşadıklarını izlemek biz insanları tatmin eder, yaşadıklarını haklı çıkarmak adına televizyonun kölesi olur ama aslında o yaşadıklarının, insan dürtülerinin kölesidir yani mazoşizmin; çektiği acıları tekrar yaşar izlerken ya da sadizmin çektirdiği acıdan duyduğu zevki tekrar yaşar. Bu yaşananları yaşayamayanlar ise aslında hak ettiği yaşamı izler, onları izlerken tatmin olur, kaderine boyun eğer ya da harekete geçer, aslında başarabileceğinin farkına varır.

Nasıl da etki ediyorlar hayatlarımıza diziler fark ettiniz mi? Tıpkı hayat gibi biri mutlu olurken diğeri mutsuz olmak zorunda kalıyor, kimi mutsuz devam etmek istemediği için mücadele veriyor diğeri pes edip kenara çekiliyor. Tıpkı hayat gibi zirveye çıkışlarımızı izlerken çıkarken ki kadar mutlu oluyoruz, düşerken yaptığımız hataları görüp pişmanlıklarımıza ağlıyoruz biz yaşadıklarımızı, yaşamadıklarımızı dizilerde buluyoruz.

Diziler yaşamlarımızı bir film şeridi gibi gözlerimizin önünden geçiriyorlar…

KELEBEK ALBATROS

Türkiye’de yaşayan ve hakim ortak olduğu şirketi yıllık 25 milyon TL’nin altında ciro yapan kadın girişimciler, yarışmaya bizzat başvurabilecek veya aday gösterilebilecek. Başvurular, www.kadingirisimciyarismasi.com adresinden ve Garanti şubelerinden alınacak formlarla, 15 Mart 2011 tarihine kadar yapılabilecek. “Türkiye’nin Kadın Girişimcisi” 20.000 TL, “Gelecek Vaat Eden Kadın Girişimci” 15.000 TL, “Yöresinde Fark Yaratan Kadın Girişimci” ise 15.000 TL tutarında nakit para ödülüne hak kazanacak.

Konuyla ilgili açıklama yapan Garanti Bankası Genel Müdür Yardımcısı Nafiz Karadere, “Kadın girişimcileri ayrı bir müşteri grubu olarak ele alıp, sunduğu hizmet ve fırsatlarla bir anlamda pozitif ayrımcılık yaparak, kadının yerini güçlendirmeye çalışan ilk Türk bankasıyız. Bu kapsamda gerçekleştirdiğimiz, ilk yıl 113 kişiyle başlayan ve geçen sene 3.600 başvuruya ulaşan Türkiye’nin Kadın Girişimcisi Yarışması ile tüm kadınlara örnek olan başarı hikayelerinin duyurulmasını hedefliyoruz. Yarışmanın 5. senesinde, deneyimlerimizden yola çıkarak farklı kategoriler de belirledik, böylece yöresinde fark yaratan ve gelecek vaat eden kadın girişimcileri de ödüllendirebileceğiz. Yarışmamıza gösterilen ilginin her sene katlanarak artması, Türkiye’de kadın girişimciliğinin giderek geliştiğini gösteriyor.” dedi.

Bankanın kadın girişimcilere yönelik çalışmalarının uluslararası platformlarda takdirle karşılandığına da değinen Karadere, “2010’da Stevie İş Ödülleri kapsamında ‘Avrupa’da Yılın Kurumsal Sosyal Sorumluluk Programı’ kategorisinde Büyük Ödül’e layık görüldük. Geçtiğimiz günlerde de ‘2010 Avrupa Mükemmellik Ödülleri’ kapsamında ‘Yılın Kurumsal Sosyal Sorumluluk Programı’ ödülünü aldık. Tüm bu gelişmeler bizi çok mutlu ediyor. Ekonominin yeni gücü kadın girişimcilerin topyekün kalkınmada üstlendiği rolü ve ne kadar kıymetli olduklarını hatırlatmaya devam edeceğiz.” dedi.

Tümü Liverpool doğumlu olan dört üyesi vardı. (James) Paul McCartney (18 Haziran 1942), John (Winston) Lennon (9 Ekim 1940), George Harrison (25 Şubat 1943) ve Ringo Starr (asıl adı: Richard Starkley 7 Temmuz 1940). Hepsi işçi ailelerinden geliyordu. Beraber çalmaya başlamadan önce çeşitli rock gruplarında deneyim kazandılar. Önce McCartney ve Lennon 1956 yılında bir araya geldiler. Daha sonra bu gruba 1957 yılında Harrison katıldı. 1960 yılında Suart Suchliffe ve Pete Best`in de katılmasıyla grup Beatles adını aldı. Topluluk dönemin gereği olarak önce Liverpool ve Hamburg`daki gece klüplerinde çalarak kendilerini tanıttılar. Fakat grup kendini fazla koruyamadı ve 1961 yılında Suart Suchliffe ve 1962`de de Pete Best gruptan ayrıldı. O yıllarda Brian Epstein`in menejerliğinde bir plak sözleşmesi imzalayan gruba başka bir müzik topluluğundan gelen Starr da katıldı. “Love me Do”, “Please Please Me”, “She loves you” ve “I Want To Hold Your Hand”gibi ilk plaklarının ABD`de piyasaya çıkması ve “Ed Sullivan Show” da ilk kez ABD televizyonlarında gözükmeleriyle “Beatlesmania” (Beatles çılgınlığı) 1964 yılının başlarında ülkeyi bir baştan bir başa sardı.

Başlangıçta Elvis Presley ve Bill Haley gibi yine başta ABD olmak üzere tüm dünya çapında ünlü olan sanatçılardan esinlenen grup; Lennon ve McCartney`in yazdığı basit ama ilginç ve uyumlu sözler ile rock and roll`un ilk günlerindeki heyecanı yeniden uyandırmayı başardı. Bu özellikleri onların yıllarca liste başında kalmalarını sağladı. Şarkı sözleri ve yaptıkları müzikler sayesinde yapımcı kuruluşlardan çok sayıda ödül aldılar. Kraliçe II Elizabeth bile bu grubu O.B.E. (Order Of The British Empire) nişanı ile ödüllendirdi.

Uzun saçları, giyim tarzları sayesinde de oldukça ilgi çeken grup dünya çapında ün kazandı. Bütün plaklarının bir milyonun üstünde satabileceğinden emin olan grup büyük bir rahatlık ile çalışmaya başladı ve müziklerini monoton olmaktan kurtarıp her zaman yeni şeyler eklemesini bildi. Örneğin “Yesterday” gibi balatlardan “Paperback Writer” gibi karmaşık ritimli parçalara; “Yellow Submarine” gibi çocuklara yönelik parçalardan “Eleanor Rigby” gibi toplumsal içerikli parçalara kadar pek çok çeşitli eser meydana getirdiler. Halk konserlerine 1966 yılında son verildi.

1967 yılında dramatik bir bütünlüğe sahip olan “Sergeant Pepper`s Lonely Hearts Club Band” adlı albümü çıkardılar. Bu albüm hazırlanış aşamasında elektronik müzikten yararlanılmış olması ve konser salonlarında seslendirilemiyecek bir stüdyo çalışması olmasından dolayı yepyeni bir çalışma idi.

Betles üyelerinin sanatsal yanı müzik ile sınırlı kalmadı. Beraber çevirdikleri ve oldukça da olumlu eleştiriler alan “Help” ve “A Hard Day`s Night” onların sinemaya olan ilgilerini ortaya koydu. Daha sonra da birbirlerinden ayrı olarak pek çok filim çevirdiler. Toplum ilişkilerinin getirdiği zorluklar ve grup dışına olan ilgilerinin artması nedeni ile 1971 yılında grup dağıldı. Yeniden birleşebilecekleri dilden dile dolaştı ve hayranları tarafından hep beklendi. McCartney solo albümler çıkardı ve 1971 yılında kendi grubu Wings`i kurdu. Harrison 1970`lerde de Lennon ve Starr`la birlikte çalıştı. Filmlerde boy gösteren Starr daha sonra country müziğine eğilim gösterdi. Lennon, eşi Yoko Ono ile birlikte yaşamanı hem müzikçi hem de bir siyasal eylem adamı olarak sürdürdü. 1980 yılında bir akıl hastası tarafından öldürüldü.

Beatles 1960`lardan günümüze kadar akıllarda ve kaset koleksiyonlarındaki yerlerini başarıyla korudular. Günümüzde bile gruba tekrardan toplanıp bir konser vermeleri için tekliflerde bulunulmakta. Hatırlarsanız birkaç yıl önce Türkiye`de bir Beatles konseri verileceğine dair bir söylenti dolaşıyordu. Tüm müzikseverler bir an için ümitlenmişlerdi fakat ne yazık ki Beatles grubu Lennon olmadan bir daha toplanmayı reddetti ve bu konuda gelen tüm teklifleri geri çevirdi. Ne kadar dağılmış bir grup olsalarda içlerinde hala birbirlerine muhtaç olduklarını ve görünmez iplerle bağlı olduklarını tüm dünyaya göstermiş oldular.

She Loves You

Yesterday

Love Me Do

GRUP ÜYELERİ HER NE KADAR DAGILSALAR DA DÜNYAYA YAYDIKLARI İSİMLERİ NESİLDEN NESİLE ULAŞACAK. HİÇ BİR ZAMAN UNUTULMAYACAKLARI AŞİKAR.

MÜZİK DOLU GÜNLER….

GES

Mevlana’nın insan sevgisi tarif edilemeyecek kadar büyüktür. Aynı zamanda Mevlana’nın insanlara duyduğu saygı da tarif edilemeyecek kadar derindi: Ayırmadan herkese saygı ve sevgi gösterirdi. Başkaları da bu nezakete karşılık verirler, ona saygı göstermeye uğraşırlardı. Mesela bir topluluğa girdiği zaman kendisine saygı duyarak ayağa kalkarlardı. Mevlana bunu istemezdi. Hele de kendisi için birini oturduğu yerden kaldırdıkları zaman bu hale çok üzülürdü.

Mevlana’nın insan sevgisi ne güzel bir örnek:

Mevlana bir gün hamama gitmişti. Soyunup hazırlandı, yıkanma yerine girdi. Girdi, ama girmesiyle çıkması da bir oldu. Tekrar giyindi ve gitmeye hazırlandı.

Sebebini sordular.

Dedi ki:

“Soyunup hamama girmiştim. Tellak beni görünce, bana yer açmak için bir şahsı havuzun başından uzaklaştırdı. Benim yüzümden rahatsız edilen o kişiye karşı utancımdan o kadar terledim ki dayanamayıp dışarı çıktım!”

Mevlana, çocukları da çok severdi. Bu sevgiyi Konya’nın çocukları iyi bilirdi.
Bir gün Mevlana bir mahalleden geçiyordu. Sokak arasında kaydırak oynayan çocuklar onu görünce hemen koşup etrafını aldılar, elini öptüler, duasını aldılar.

Mevlana onlarla tek tek ilgilendi, iltifat etti.

Bu sırada çocuklardan biri, ne yarım kalmış oyunundan vazgeçebiliyor, ne de Mevlana’nın muhabbetinden mahrum kalmak istiyordu.

Oyununu sürdürürken seslendi:

“Mevlana, azıcık bekle de ben de elini öpeyim!”

Mevlana bekledi. Çocuk oyununu bitirip gelinceye kadar orada durdu. O çocuğu da selamladı, başını okşadı, gönlünü hoş etti.

Böylesine engin ve zengin gönüllü idi. Büyük küçük demeden herkese açılmış bir gönülden ibaretti. Çünkü o, “Çocuklarınızla çocuklaşın.” Diyen bir Güzeller Güzelinin sevdalısıydı. Ve onun gibi, kollarını geniş açmış, bütün çocukları çocuk bilmişti.

MEVLANA’DAN SEÇME SÖZLER:

Sevgide güneş gibi ol ,dostlukta akarsu gibi ol,hataları örtmekte gece gibi ol , tevazuda toprak gibi ol, öfkede ölü gibi, her ne olursan ol ,ya oldugun gibi görün , ya  göründügün gibi ol.

• Nice insanlar gördüm ,üzerinde elbisesi yok .Nice elbiseler gördüm içinde insan yok.
• Akıl padişahı kafesi kırdımı, her bir kuş başka yere kaçar.
• Kabugu kırılan sedef üzüntü vermesin sana,içinde inci vardır.
• Kanaatten hiç kimse ölmedi,hırsla da hiç kimse padişah olmadı
• Allah ile olduktan sonra ,ölüm de ömür de hoştur.
• Bal yiyen arısından gocunmaz.
• Bir mum diğerini tutuşturmakla ışığından birşey kaybetmez.
• Yeşilliklerden, çiçeklerden meydana gelen bahçe geçici, fakat akıldan meydana gelen gül bahçesi hep yeşil ve güzeldir.

• Nice bilginler vardır ki gerçek bilgiden, hakiki irfandan nasipsizdirler. Bu ilim sahipleri, bilgi hafızıdır, bilgi sevgilisi değil.
• Nice kişiler vardır ki dizimin dibindedirler, ama benim için sanki Yemen’dedirler. Yemen’de olan niceleri de vardır ki sanki dizimin dibindedirler.
• Bir şeyi bulunmadığı yerde aramak, hiç aramamak demektir.
• Tuzağa saçtığın taneler cömertlik sayılmaz.
• İyiliği ve ihsanı tamamlamak, başlamaktan daha iyidir.
• Bu dünya bir tuzaktır, tanesi de arzular.
• Balığa, denizden başkası azaptır.
• Soru da bilgiden doğar, cevap da.
• Adalet nedir? – Ağaçları sulamak. Zulüm nedir? – Dikene su vermek.

SEVGİ İLE KALIN…..

GES

Bir ülkede verilmiş olan paten sayısının yüksekliği, o ülkenin gelişmişliğinin bir göstergesidir. Dünya geneline bakıldığında ise ülkemizin patent konusunda çok gerilerde kaldığı görülmektedir. Dünyada teknolojik çığır açan buluşların büyük bir kısmı patentle korunurken, ülkemizdeki büyük şirketlerin bile çok sınırlı sayıda patenti bulunmakta, bazılarının şu ana kadar hiçbir başvuru yapmadığını görmekteyiz. Oysa patent bilincinin yerleştiği ülkeler, patentleri lisans anlaşmalarından dahi çok büyük gelir elde etmektedirler. Ülkemizde ise sadece birkaç şirketimiz kendi bünyesinde patent bilincini oluşturmaya başlamış ve son yıllarda atağa geçmiştir.

Patentler ticarileştirildiklerinde, yani sahibine maddi kazanç sağladığı, ülke için katma değer oluşturduğu takdirde değerlidirler. Bir ülkenin ekonomik kalkınmasının altında ülkenin ürettiği katma değer yattığına göre, buluşların da müşterilerce ihtiyaç duyulan, maddi getiri sağlayacak konularda yapılması önemli bir avantajdır. Bu nedenle patent sisteminin sadece buluş sahibini korumak yönü yoktur. Ülkedeki teknolojik gelişmenin de hızlandırılması amacıyla patentin bilgi işlevi de bulunmaktadır.Patent konusunda çok geri kalmış olmamızın sebebi patentin ne demek olduğunun ve ne gibi haklar sağladığının bilincinde olmamamızdır. İnsanlarımızın çoğu patentin yeni bir şey icat etmek olduğunu düşünmektedirler. Bir sistem ya da ürün üzerinde yaptıkları geliştirmelerin ve yeniliklerin patent belgesi alabilmek için yeterli olmadığını zannetmektedirler. Örneğin; bir yeni bir mekanizma kurulurken kullanılacak olan elemanların başkaları tarafından icat edildiği ve bunların kullanılmasının patent almaya engel olduğu düşüncesi ile çokça karşılaşılmaktadır. Bunun başlıca sebebi ile bilinçsizliktir. Bu düşünceden dolayı patentlenebilecek buluşlar koruma altına alınmadığı için, buluş sahibi hakkını koruyamamakta ve taklitçilik kavramı ortaya çıkmaktadır. Buluş sahibinin yapmış olduğu arge çalışmaları, buluşun kendisine ait olduğunu ispatlayamadığı ve taklitçilerle başa çıkamadığı için maddi manevi tüm emekleri boşa gitmektedir.

Bir diğer sorun da Patent bilinci henüz yerleşmediği ve getirilerin boyutu tahmin edilemediği için, patent alım sürecinde ortaya çıkan maliyetlerden kaçınılması, bundan dolayı da başvuru yapılmamasıdır. Başta bu düşünce sebebiyle ülkemizde yapılan başvuru sayısı dünya geneline bakıldığında çok geri kalmaktadır.

Ülkemizde patent bilincini aşılamak, KOBİ’leri desteklemek, yerli üreticilerimizi buluş yapmaya özendirmek için patent haricinde faydalı model ile koruma sistemi kurulmuştur. Faydalı model sisteminde; bir sistem, teçhizat ya da ürün üzerinde avantaj sağlayacak küçük geliştirmeler dahi faydalı model ile korunmaktadır. Sadece kimyasal ürünler, üretim usulleri ve bu usuller sonucunda elde edilen ürünler faydalı model korumasından yararlanamamaktadır.

Maliyetler açısından bakıldığında da faydalı model daha düşük maliyetlidir, fakat daha kısıtlı koruma sağlamaktadır. Patent ise araştırmaya tabi tutularak verilen bir belge olduğu için maliyetleri faydalı modele göre daha yüksektir. Patent başvurusu sayısının maliyetlerden dolayı kısıtlı kaldığı da düşünülerek, başvuru sayısını arttırmak için KOSGEB ve TÜBİTAK tarafından buluşçulara destek verilmektedir. Maalesef ki, destek miktarları da sınırlıdır.

Patentle ilgili teşvikler ve bilincin oluşturulması için yapılan çalışmalar daha da arttırılmalıdır. Devletimiz ve en etkili iletişim aracı olan medya da ülkemiz ve geleceğimiz için bu kadar önemli olan patent bilincini insanlarımıza aşılamak için çalışmalıdır. Ülkemiz, yabancı patentlere ve lisans anlaşmalarına bağlı kalarak ekonomik faaliyetlerini sürdürmeye mahkûm edilmemelidir.

aradan günler geçmiş, bir sabah yemlerini vermek üzere akvaryum yanına yaklaştığımda kırmızı balığı suyun yüzeyinde hareketsiz bir şekilde görmüştüm. Şaşkınlıktan kendimi alamadım. Kırmızı balığım sağlıklıydı hiçbir şeyi yoktu. Ama hayat ona o kadar zaman biçmişti. Sarıbalık sağlıksız görünüyorken, onun aramızdan ayrılması sürpriz olmuştu. Hayat bir kere daha ders vermişti bana.

Yaşantımız içinde her an ders almamız gereken anlardan bir tanesiydi yaşadıklarım… Beklemediklerimiz, beklediklerimizin önüne geçebilir.

Hayat sürprizlerle dolu… Sevgiler

GES

Sevgiler
GES

Dizi sektörüne bomba gibi düştü muhteşem yüzyıl . heyecanla bekler olduk hep beraber bir anda osmanlı imparatorlugunun içinde bulduk . Tartışma programları köşe yazarları  yorumlar derken tarihimizi araştırır olduk. Dizi gerçeyı tam anlamıyla yaşatsın yaşatmasın dizi sektörleri arasında her zaman hatırlanacagıda tartışmasız bir gerçek. Yankılarıda son bulacaga benzemiyor. Bende çok kapsamlı olmamakla birlikte muhteşem yüzyılı araştırdım.

Kanuni Sultan Süleyman 1495 - 1566

Kanûnî Sultan Süleyman 27 Nisan 1495 Pazartesi günü Trabzon’da doğdu. Babası Yavuz Sultan Selim, annesi Hafsa Hatun’dur. Hafsa Hatun Osmanlı ya da Çerkezdir. Kanûnî Sultan Süleyman yuvarlak yüzlü, ela gözlü, geniş alınlı, uzun boylu ve seyrek sakallıydı.

Kanûnî Sultan Süleyman devri, Türk hakimiyetinin doruk noktasına ulaştığı bir devir olmuştur. Babası Yavuz Sultan Selim, onu küçük yaşlardan itibaren çok titiz bir şekilde yetiştirmeye başladı. Benzeri görülmemiş bir terbiye ve tahsil gördü. İlk eğitimini annesinden ve ninesi Gülbahar Hatun’dan (Yavuz Sultan Selim’in annesi) aldı. Yedi yaşına gelince tahsil için İstanbul’a, dedesi Sultan İkinci Bayezid’in yanına gönderildi. Şehzade Süleyman, burada Karakızoğlu Hayreddin Hızır Efendi’den tarih, fen, edebiyat ve din dersleri alırken, savaş teknikleri konusunda da öğrenim görüyordu

15 yaşına kadar babası Yavuz Sultan Selim’in yanında kalan Şehzade Süleyman, kanunlar gereği sancak istemesi üzerine, önce Şarki Karahisar’a oradan da Bolu, kısa bir süre sonra da Kefe sancakbeyliğine tayin edildi (1509). Yavuz Sultan Selim’in 1512 de tahta geçmesi üzerine İstanbul’a çağırılan Şehzade Süleyman, babasının kardeşleriyle mücadeleleri sırasında İstanbul’da kalarak babasına vekalet etti. Bu sırada Saruhan sancakbeyliğinde de bulundu. Babası Yavuz Sultan Selim’in ölümü üzerine, 30 Eylül 1520′de 25 yaşındayken Osmanlı tahtına geçti.

Kendisinden başka erkek kardeşi olmadığı için tahta geçişi kolay ve çatışmasız oldu. Çok ciddi ve kendinden emin bir padişah olan Kanûnî Sultan Süleyman, azim ve irade sahibiydi. Yapacağı işlerde hiç acele etmez, gayet geniş düşünür ve verdiği emirden asla geri dönmezdi. İş başına getireceği adamlara, kabiliyet derecelerine göre görev verirdi. Zigetvar kuşatmasını idare ederken, 7 Eylül 1566 yılında 71 yaşında vefat etti.

Kendisine “Kanûnî” denmesi, yeni kanunlar icad etmesinden değil, mevcut kanunları yazdırtıp çok sıkı bir şekilde tatbik etmesinden dolayıdır. Kanûnî Sultan Süleyman adaleti seven bir padişahtı. Mısır’dan gelen vergiyi haddinden fazla bulup, yaptırdığı araştırma sonunda halkın zulme uğradığını düşünmesi ve Mısır Valisini değiştirmesi bunun açık kanıtıdır. Kanûnî Sultan Süleyman, tahta çıktığı sırada Osmanlı Devleti dünyanın en zengin ve en güçlü devleti konumundaydı. Babasının ölümü ve kendisinin padişah olması, “Arslan öldü, yerine kuzu geçti” diye düşünen Avrupalıları sevindiriyordu. Ancak Avrupalılar, çok geçmeden hayal kırıklığına uğradılar.

Kanuni dönemi gerçekten muteşem yüzyıl olarak nitelendirilir nedeni mi bakalım kimler var mış en ünlüler arasında mimar sinan, fuzuli , nebi , (kanununin gazel konusundaki ustalıgı da tarihin bilinenleri arasındadır hürrem sultan için yazılan gazallerinde buram buram aşk dolu oldugu bilinir. buarada cariyeleriyle ilk nikah kıyan paşadışahmış kanuni)

El Fenari: Yazmış olduğu mantık kitabıyla ünlü
Kadızade-i Rumi: Matematik ve astronomi bilgini
Taşköprülüzade: 16. yy da yaşamış tefsir kelam mantık biyografi ve metafizik üzerine çalışmalar yapmış ve eserler vermiş
Kemalpaşazade: 16. yy da yaşamış şair ve alimdir. Müderrislik, kadılık ve Kanuni Döneminde şeyhülislamlık yapmış.En önemli eserleri Haşiye ve Yusuf ile Züleyha
Ebussuud Efendi: Kanuni Döneminin ünlü şeyhülislamı olan Ebussuud,yönetim ve toprak hukuku alanlarında vermiş olduğu fetvalarla ün salmıştır.
Ali Kuşcu: Çağın önemli astronomlarındandır. Fatih tarafından Semerkant”tan getirilmiş ve Osmanlılarda matematik öğretiminin kurucusu olarak bilinmektedir.
Piri Reis: Büyük Türk coğrafyacısıdır.Kitabb-ı Bahriye en önemli eseridir.
Seydi Ali Reis: Astronomi konusunda bilgi sahibi olan deniz coğrafyacısıdır.Muhit ve Miratü”l Memalik adlı eserleri vardır.
Matrakçı Nasuh: Kanuni Döneminde yaşamış kara coğrafyacısıdır.
Takuyiddin Bin Mehmet: III. Murat döneminde yaşamış astronomi bilginidir.III. Murat”ın yaptırmış olduğu rasathanede çalışmalar yapmış,veba salgınında birçok insanın ölmesi üzerine şeyhülislamın isteği ile bu rasathane kapatılmıştır.
Katip Çelebi: tarih, coğrefya ve felsefe alanında çalışmalar yapmış.Keşfuzzunun arapça yazmış olduğu büyük bir bibliyografya sözlüğüdür.Cihannüma adlı eseri vardır.
Evliya Çelebi: 17. yy”ın ünlü türk gezgininin Seyahatname adlı esri vardır.
Erzurumlu İbrahim Hakkı: Önemli mutasavvıflarımızdandır. Anatomi,matmatik ve fizyoloji alanlarında bilgi veren Marifetname en önemli kitabıdır.
Legari Hasan Çelebi: IV. Murat döneminde yaşamış dünyada ilk roketli füze uçuşunu gerçekleştiren insandır

Görüldügü üzere muhteşem zatlarında yaşadıgı yüzyılı kesinlikle muhteşem kılmış,boşuna muhteşem yüzyıl denmemiş.

Sözlerimi, Kanuni Sultan Süleymanın günümüze kadar gelmiş beyitiyle bitirmik istiyorum.

Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi,

Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi

sevgiler

ges

Dostluk böyledir işte uzun zaman geçse de kaldığınız yerden başlayabilmektir. Hüznü ve sevgiyi eksiksiz anlatmak o anlatırken hüzünlü bir şey duymak istememektir. Dostluk anı kurtarmak günü tamamlamak yalnız kalmamak için insan kullanmak değildir. Yakın olmasan da hissiyatını içinde hissetmektir. Dostluk yatırım ister gün geçtikçe hatırlanmak görüşmeseniz de kaldığınız yerden başlamak ister. Şimdi bu yazıyı okuyan herkese sesleniyorum aklınıza gelen ilk dostunuzu arayın ve hal hatır sorun. Kendinizi iyi hissedeceksiniz.

İyi dileklerimle

GES